9 januari 2018

Groetjes van Julia, Ivana en Jesse


Beste familie, vrienden en kennissen,

Het leek ons leuk om in het nieuwe jaar onze 3 kids even aan het woord te laten:

Julia
Ik zit nu in het laatste jaar van de Engelse school. Dat is 8th grade. Dat is hetzelfde als de 2e klas in Nederland. Aan het einde van dit schooljaar heb ik mijn graduation. We hebben dan een banquet in Sentani, dat is een diner. En iedereen die in grade 7 zit die moet ons dan serveren. Iedereen heeft dan hele nette kleren aan. Ik heb daar heel veel zin in! Na grade 8 gaat mijn moeder me thuis lesgeven. Dus daarom doe ik nu op school (en ook een beetje thuis) in plaats van het vak Engels wat Nederlandse vakken. Ik doe VWO Duits, Frans en Nederlands. Ik vind Frans het allermakkelijkst van Duits en Frans. Mijn meester die helpt met Frans, want hij heeft in Mali gewoond waar ze Frans spreken. Ik volg die vakken via de Fruytier. Het gaat best goed!

Ik heb een poos gespaard om een ticket naar Nabire te kopen waar mijn nichtje Hanne woont. In oktober ben ik een weekje naar Nabire geweest. Dat was echt heel leuk! Misschien komt Hanne ook nog een keertje hierheen.

Mijn hobby is fotograferen. Ik krijg les van een Amerikaanse vrouw die hier ook woont. We zijn een poosje geleden naar het Baliemfestival geweest en daar hebben we samen foto's gemaakt. Ik heb zelf daar ook in meegespeeld. Dat was echt heel leuk.

groetjes van Julia


Ivana
Ik zit in 5th grade (dat is groep 7) bij meester Rens Krijger. Hij is Nederlands, maar we praten natuurlijk Engels op school. Ik krijg van hem ook het vak Nederlands samen met 3 andere Nederlandse kinderen. Ik vind dat erg leuk, want dat is heel makkelijk! Mijn lievelingsvak op school is Art, dat is handvaardigheid. Ik kan nu ook heel erg goed tekenen.

Ik heb heel lang gespaard voor een E-tablet. Die heeft ome Pieter voor mij in Nabire gekocht. Jammergenoeg is hij Indonesisch en heeft hij veel problemen, net als dat hij uitvalt en dat hij dingen vergeet. Nu ben ik aan het sparen voor een microscoop en de Lego Friends mall. Ik spaar geld door het niet uit te geven en door chocolaatjes en koekjes te maken samen met Julia en te verkopen. Binnenkort is er een hele grote rommelmarkt. Daar gaan we veel van onze spullen verkopen. Julia en ik zijn in de kerstvakantie van kamer verwisseld naar onze vader en moeder hun kamer. Nu hebben we veel meer ruimte en we doen heel veel spullen weg. Daar verdien ik weer geld mee!

Ik ben heel erg tegen plastic. Ik wil graag dat de plastic soep weggaat. Omdat het heel slecht is voor de natuur en waardoor veel zeedieren en vogels sterven. Ik wil jullie graag vragen om één stuk zwerfafval per dag op te rapen en weg te gooien en aan andere mensen vragen of ze dat ook doen. Als heel Nederland één stuk zwerfafval per dag opraapt en weggooit, dan zijn er al 17 miljoen stukken afval per dag opgeruimd. Maar het natuurlijk nog beter als u dat doet en ook minder plastic gebruikt! Koop bijvoorbeeld geen plastic flesjes meer maar neem uw eigen waterfles mee.

Mijn hobbies zijn zwemmen (maar er is hier geen zwembad), voor dieren zorgen (ik zorg nu voor de vissen van mensen die op verlof zijn), naaien en ballet. Ik wil graag lenig worden. Ik ben nu al zo lenig dat ik al de split kan!

Ik ben 23 december 11 jaar geworden. Het was een superleuke dag! Bedankt voor alle kadootjes en kaarten.

Ik heb heel erg zin om weer terug naar Nederland te gaan. Ik mis mijn vriendinnen echt heel erg. Schrijven jullie ook iets terug? Groetjes van Ivana


Jesse
Ik ben al een hele grote jongen, al 20 maanden! Ik hou heel erg veel van mensen om mij heen. Ook als ik ze niet ken. Ik kijk gewoon net zo lang naar ze tot ze naar mij kijken en lach lief naar ze. Of ik probeer of ik op hun telefoon mag. En dat mag soms ook. Ik weet precies hoe een telefoon werkt. Ik hou erg van knopjes enzo. Zo leuk om op te drukken! Ik speel graag met sleutels. Weet je wat heel grappig is? Papa en mama zijn al heel lang een sleutelbos van het huis en de motor aan het zoeken. Ze kunnen hem lekker niet vinden, want die heb ik natuurlijk in de prullenbak gegooid!! En autorijden is ook erg leuk. Ik mag vaak bij papa op schoot en het stuur vasthouden en op de toeter drukken. Zo leuk! Ik hou ook erg van vliegtuigen. Die gaan zo lekker hoog en hard! En alle stewardessen zijn zo aardig tegen mij! Mee op de motor is ook erg leuk. Ik hoop maar dat dat allemaal ook in Nederland mag...

Ik vind het gezellig om lekker te kletsen. Ik probeer zo veel mogelijk woorden na te zeggen, daar wordt iedereen altijd erg blij van. Ik kan ook al een heleboel Indonesische woorden! Gelukkig snappen papa en mama, Julia en Ivana mij altijd. Ik vertel graag verhalen en maak er dan gebaren bij met mijn handen.

Ik hou erg van eten. Ik lust bijna alles. Nederlandse kaas is ook zo lekker!! En koe-koe-ka-ka (chocolade) ook, mmmm!

Julia en Ivana moeten altijd meehelpen met de afwas opruimen enzo. Ik moet ook iets doen en dat kan ik al heel goed: de poes eten geven. Paar brokjes in z'n bakje en dan goed met twee handjes vasthouden en op de goede plaats zetten. Makkie.

Ik zit ook op papa en mama's koor. Ik ga altijd mee met oefenen. De piano vind ik prachtig! En de meneer die erachter zit noem ik 'kooj'. Want ja, die is er altijd als het koor is!

Nou, de hartelijke groetjes van mij. Ik ben al hard aan het oefenen met foto's omdat ik niet zo goed weet wie jullie allemaal zijn. Maar goed, ik vind toch iedereen aardig dus dat maakt niets uit. Tot ziens in Nederland!


22 december 2017

Kerstgroet 2017

Vanuit Wamena wensen we jullie Gezegende Kerstdagen en een Voorspoedig Nieuwjaar! 

He will bring new hope to the waiting nations,
When He comes to reign in purity and love.
Let the earth rejoice at the Saviour's coming
Let the heaven's answer with the joyful morn:
Gloria in excelsis Deo!
Hear the angels singing: 'Christ is born'.

Hieronder een korte impressie van de Kerstviering op STKIP afgelopen week. Net zoals voorgaande jaren hadden we een gelegenheidskoor waarmee we een aantal bekendere Christmas Carols hebben ingestudeerd. Daarnaast hebben we gezongen met het vaste schoolkoor, een kleinere groep studenten en collega's, waarmee we sinds afgelopen januari wekelijks repeteren. Het was heel leuk en inspirerend om onder andere een aantal Carols van John Rutter in te studeren en uit te voeren. Een jaar geleden kon nog niemand noten lezen en kende niemand deze muziek, maar in een jaar tijd heeft het koor zich goed ontwikkelt.

Ondertussen hebben we allemaal vakantie. Op 29 december moeten we het land uit naar Singapore voor een nieuw tijdelijk visum. De aanvraag voor een nieuwe verblijfs- en werkvergunning is nog steeds in behandeling en was niet klaar voor het begin van de Kerstvakantie. Vandaar dat we weer een nieuw tijdelijk visum moeten halen. We hopen op 6 januari weer terug te zijn in Wamena. De situatie rond het visum blijft dus nog even onzeker. We proberen ons er niet al te druk over te maken en vertrouwen dat God weet wat het beste voor ons is. Het blijft natuurlijk wel een beetje onzeker en jullie gebed stellen we zeker op prijs!     






2 november 2017

Ontmoet 2 Papua meiden aanstaande vrijdag!



Beste vrienden en belangstellenden,

Misschien weten jullie het al, maar op dit moment zijn er twee oud-studenten en collega's in Nederland en volgen de internationale klas aan de Driestar. Rahel Huby en Setty Togodly zijn in 2012 op STKIP begonnen en zijn in 2016 afgestudeerd. Daarna zijn ze bij ons in dienst getreden als docent. Pieter is jarenlang Setty's mentor geweest. We kennen ze dus heel goed en we zijn er trots op dat ze nu deze kans krijgen. We hebben ze niet alleen helpen opleiden, maar doordat ze bij ons op de campus wonen zijn ze bij ons kind aan huis.

Sommigen van jullie hebben in het verleden de video's met interviews met studenten gezien. Hierin komen Rahel en Setty ook aan het woord. U kunt de video's terugkijken op https://www.youtube.com/watch?v=1vrNeczKbjQ. We hopen dat dit jullie nieuwsgierig heeft gemaakt naar meer.

Aanstaande vrijdag 3 november om 19.45u zijn ze in de Petrakerk te Kapelle-Biezelinge voor een informatieavond. Een uitstekende gelegenheid om daar hun verhaal te horen en mensen te ontmoeten waarmee we een groot deel van ons leven in Papua delen. En een unieke gelegenheid om hen uw vragen te stellen!

Kom dus ook en ontmoet deze twee bijzondere dames! Wij zouden het erg waarderen.

Groeten uit Wamena, Pieter & Jacomien, Julia, Ivana en Jesse






10 oktober 2017

"Heel Wamena bakt"

Ik trek een duur pakje rozijnen open. Hé, rozijnen horen toch niet te bewegen? Het krioelt van de beestjes. Hop, in de vriezer ermee...

Eén van mijn hobbies is bakken en koken. Heb ik altijd al leuk gevonden. Maar na een aantal jaren hier denk ik er inmiddels iets anders over. Een hobby is iets wat je doet omdat je het leuk vindt en niet omdat het moet. En dit vind ik niet altijd leuk meer en het moet elke dag. Het kost enorm veel tijd en er zijn dagen dat ik gewoon even helemaal geen zin heb om eten klaar te maken! In principe maak ik het ontbijt, de lunch en de avondmaaltijd zelf. En ook de dingen tussendoor. Een toetje doen we alleen als er gasten zijn. Teveel werk.

- Eten voor speciale gelegenheden - 

Maar het voordeel is dat je enorm creatief wordt en nieuwe ideeën opdoet. Zo gaat het gesprek met een andere blanke vrouw al snel over eten en worden er veel recepten uitgewisseld, recepten van over de hele wereld. Ik heb een kookboek samengesteld van alle blanke vrouwen uit Wamena die hier wonen of de afgelopen jaren gewoond hebben. Was erg leuk om te doen! Er staan alleen recepten in die te maken zijn met locale ingrediënten en ook een aantal Indonesische recepten. En elke twee weken ga ik op kookles bij een Amerikaanse vrouw die hier al 20 jaar woont. Zij leert me nieuwe trucjes en geeft nieuwe ideeën en recepten. En om mij een beetje te ontlasten hebben we besloten om elke zaterdag eten te halen in de stad bij een lokaal tentje. Ook hulpmiddelen als een keukenmachine en een broodbakmachine zijn handig. Als de stroom tenminste niet uitvalt.

Eten is belangrijk hier. Afscheid, verjaardag, feestdagen, enz. Vaak doen we dan een potluck: iedereen neemt iets mee. Op deze foto een afscheidspicknick van een Zwitserse vriendin.

Je moet natuurlijk boodschappen in huis hebben als je wilt bakken en/of koken. Boodschappen doen in Wamena kost veel tijd en energie. Niet alles is hier te verkrijgen. Ga je in Nederland naar de AH op de hoek, hier moet je een stuk of 4 winkels en de markt af voordat je alles hebt wat je nodig hebt. Ook hier doen we aan hamsteracties. Zij het dan niet zoals AH ze heeft. Ik hamster zo veel mogelijk. Want het kan zomaar zijn dat een bepaald product tijdenlang niet te verkrijgen is. Zo is er nu al een paar maanden moeilijk havermout te verkrijgen. Een aangezien wij elke morgen muesli eten is dat lastig! Toen we in Sentani waren voor ons visum hebben we maar even flink ingeslagen, dus we kunnen nog eventjes vooruit.

Afgelopen weken raakt er steeds meer op in de winkels. Dit komt doordat er een tijdje geleden een vliegtuig van de baan af is geschoten (die nu nog steeds naast de baan staat) en omdat er een paar vliegtuigen in onderhoud zijn. Wamena is afhankelijk van de luchtvaart dus momenteel komt er weinig binnen. De maatschappij die aan de grond staat heeft het alleenrecht op het invliegen van grote hoeveelheden benzine. De benzineprijs stijgt met de week (is inmiddels al verdriedubbeld of meer) met als gevolg dat alle prijzen stijgen. En die prijzen zijn normaal al behoorlijk hoog. Indonesië is over het algemeen goedkoop, maar alles in Wamena moet ingevlogen worden. Dit maakt het leven duur.

Eieren koop je per rek van 30. Als je geluk hebt zitten er geen rotte tussen. Je kunt ze in een bak water doen om te kijken of er boven komen drijven. Maar daar heb ik geen zin in, dus gebruik je een apart kommetje om je eieren één voor één in te breken voordat je het in je beslag doet. Ik was er een tijdje te lui voor, maar als je net een liter dure melk en meel in een bak hebt gedaan om pannenkoekenbeslag te maken en je gooit er zwart water in van een ei, dan leer je het wel! De lucht blijft nog een tijdje hangen in huis...

Op de markt koop je dingen niet per stuk, maar per stapeltje. Voornamelijk producten die in Wamena groeien. Maar niet alles groeit hier omdat Wamena hoog ligt. Dus ananas moet van een lager gelegen post komen en vruchten als papaya, watermeloen en mango moeten ingevlogen worden vanaf de kust waardoor je gelijk een euro of 5 betaalt voor zo'n vrucht. Groente en fruit moet gewassen worden. Er hebben vele handen aangezeten en soms wordt het gewassen in de goot naast de kant van de weg. Ik desinfecteer alleen dingen die we rauw eten. Van de andere dingen was ik de buitenkant met afwasmiddel en schil het. Roerbakgroenten maak je gewoon zelf. De verschillende gemengde groenten gaan in kleine stukjes in de vriezer zodat ik er zo een zakje uit kan trekken als ik het nodig heb. Hoera voor mijn keukenmachine! Hoe heb ik het de eerste jaren hier zonder kunnen doen?!

Kant en klaar bestaat hier niet. Dus alles moet vanaf de basis gemaakt worden. Ach, het is in tegenwoordig in NL toch? Veel gezonder. Maar toch wel makkelijk als je af en toe een blik soep open kunt trekken of een Dr. Oetker pizza in de oven kunt schuiven hoor! In principe kan je bijna alles zelf maken: bonbons, kroketten, basterdsuiker, poedersuiker, yoghurt, loempia's, kruidenstokbrood, Twix, chips, mueslirepen, pesto, ijs, allerlei soorten brood, tompoezen, enz. Maar dat kost tijd, geduld en energie. En daar ontbreekt het me nogal eens aan.

- Alles homemade!! -

En waar bewaar je al die boodschappen? Juist, in de vriezer! Ik heb een grote vrieskist en daar gaat een heleboel in: havermout, meel, gist, vlees, groente, fruit, rijst, noten, rozijnen, Bambix uit NL, kruiden, koekjes, enz. Ideaal. Je kunt het op deze manier lang bewaren en zo kunnen er tenminste ook geen beestjes bij of inkomen.

Beestjes. Je kunt ze in veel producten vinden: in de meel, in pasta, in havermout, enz. Weggooien doen we hier niet. Ten eerste te duur en ten tweede zonde van het eten. Dus vriezen we het eerst in en zeven ze eruit. En zijn we daar te lui voor, dan eten we ze gewoon op. Gelijk weer wat eiwitten binnen. Vlees is tenslotte duur. Je moet alles wat open is gemaakt goed afsluiten, want anders komen de mieren of kakkerlakken erin.


Dus alles gaat in goed afsluitbare doosjes of zippers. Al zijn kakkerlakken behoorlijk slim en eten gerust een gat in plastic of papier, of als ze lang genoeg de tijd krijgen eten ze een dopje eraf. Best frustrerend. Zo had ik voor Julia een Chocolonely reep uit NL bewaard voor haar verjaardag in mijn kadootjeskast. De avond voor haar verjaardag wil ik die in gaan pakken, blijkt dat een kakkerlak ervan heeft gegeten. Door het papier en aluminiumfolie heen. Maar ach, dat stukje snijden we er wel vanaf. En ooit hadden we oranje muisjes gekregen. Wilde ik bewaren tot Koningsdag in een blikje. Op een gegeven moment liep er een heel spoor mieren naar toe. Ik heb het hele bakje weg kunnen gooien. Was niet meer te redden. Hebben we mieren in de boter of in de melkpoeder (ook dure producten) dan zetten we het in de vriezer of in de zon, daar houden mieren niet van.

En natuurlijk krijgen we weleens dingen opgestuurd vanuit NL of neemt bezoek iets mee. Dat zijn voor ons hele speciale dingen! Die bewaren we voor een bijzonder moment en doen er zuinig mee. Gevuld speculaas, drop, paaseitjes, chocoladeletters, stroopwafels, enz. Ivana en ik hebben het probleem dat we weleens TE zuinig zijn. We vinden het zo zonde om het op te eten. Ivana kreeg het voor elkaar om haar chocoladeletter van 2015 te bewaren tot Sinterklaas 2016. Ze had ook nog andere Sinterklaaschocolaatjes bewaard, maar helaas. Ook chocolade kan schimmelen. Volgende keer misschien ook maar in de vriezer bewaren.

De rozijnen-met-beestjes worden later gewoon weer gebruikt. Je legt de bevroren rozijntjes in een bakje water en de dode beestjes komen boven drijven. De rozijnen gaan in het krentenbrood. Maar ik geef deze liever toch maar niet aan Jesse...

Ik denk dat we 'Heel Holland bakt' voor het volgende seizoen maar eens uitnodigen om hier te komen draaien. We zullen eens kijken wie er dan wint.

- Dit filmpje is gemaakt door een Amerikaanse vrouw uit Sentani -

19 september 2017

Jesse


We wilden jullie deze heerlijke foto niet onthouden! Pieter heeft deze foto afgelopen juni gemaakt voordat we naar Singapore gingen voor ons visum. Ze willen hier altijd een rode achtergrond hebben, dus maar een rode handdoek erachter gehangen. Is het niet een heerlijk jongetje? We genieten elke dag steeds weer van hem. Wat een geschenk...

18 augustus 2017

13 weken zomervakantie

Benieuwd hoe wij ons vermaken gedurende 13 weken vakantie? Als je ervoor staat denk je: hoe komen we die tijd ooit door? Maar achteraf ging het nog best snel. De meiden hebben zich uitstekend vermaakt. Inmiddels is school weer begonnen. Zo brachten wij deze weken door:

 Pieter & Anja en de kids kwamen een weekje op vakantie in Wamena.

 Julia start alvast met het vak Nederlands.

Julia leidt elke week een kids club.

 Elke week organiseren we een 'craft', hier taart versieren.

 Naar Singapore omdat ons visum is afgelopen.

 En op de terugweg van Singapore een weekje op vakantie in Lombok. 
De meiden trakteren Jacomien op iets lekkers op het strand omdat ze jarig is.

 We proberen onze onderwaterfunctie uit op onze camera.

 Nelleke & Mark komen een weekje op bezoek in Wamena!

Julia wordt gevraagd mee te spelen op het Baliemfestival met onze buren.